• Class opening.
• 3 Warped concerts.
• Mexico cruise.
• New things.
• Allowance.

  Eh, I have no life and I have nothing to post.

   Sinabi ko na nga sa iyo kung ano ang problema, nagtanong ka pa kung anong nangyari at parang gulat ka pa, eh alam mo na nga lang at sinabi ko naman na. Tanga-tangahan lang? Pa-inosente? Hugas kamay? ‘Wag ka ngang umasta na wala kang kinalaman kasi alam naman natin pareho na may kinalaman ka, hindi ako tanga.

  Pwede ba? Alam mo na ngang ikakagalit ko, ginawa mo parin. Wala ka bang common sense? ‘Wag mo akong makausap-kausap ah, baka masungitan lang kita. Badtrip talaga, ano bang problema mo? Ikaw na nga lang ‘yung tinutulungan kapag kailangan mo, tapos ito pa ang igaganti mo? Anong klase pang kaibigan? “Best friend” pang nalalaman, duh.

  Siguro galit ako kaya ko ito sinasabi, pero bwisit talaga, eh. ‘Wag mong asahan na magiging okay pa tayo, kung maging okay man tayo, hindi na katulad ng dati. Kilala mo ako magalit, alam mo kung gaano kataas pride ko, I don’t expect na may gagawin ka para maayos ito kaya either way, hindi parin ito maayos. Sinira mo na tiwala ko, eh.

I don’t need you in my life, you annoy the heck out of me.

First time kong umiyak dahil sa inis after a few years. Umiiyak ako dahil malungkot ako at kapag masaya, pero bihira lang na dahil sa inis o galit. Ewan ko ba, sobrang banas ko na lang siguro kanina kasi, hindi ko na nga lang sinasabi, may nagsabi pa, dalawa pa sila. Kung gusto ko naman kasing ipaalam, pwede naman siguro na ako na mismo ang gumawa nun, diba?

  Aba’y, sa Twitter na nga lang ako nakakapagrelease, nawala pa. Paano na lang ako magwawala niyan? Dito sa Tumblr? Hay. Utang na loob naman, ayaw ko na magreklamo masyado dito. Dagdag pa sa inis itong laptop kong namatay na. Wala na akong makausap kasi ‘yung gusto kong makausap lalayuan ko na, ‘yung isa naman rason bakit ako naiinis, grabe lang talaga. Hay.

  Mamaya, ipapaalam pa itong Tumblr ko, mababaliw na ako nun. Para lang alam ninyo, 2 lang ang taong nakakausap ko in person, nanay at tatay ko. Swerte na kung may bisita or galaan, tapos minsan kung may pasok ako. Kapag online naman, marami rin, pero hindi naman sila consistent. Hindi ako lumalabas ng bahay, maximum of thrice a week lang, antisocial ako, eh.

Aside from being antisocial, medyo autistic din ako. Madaldal naman ako kung sa text o chat, minsan kung komportable ako sa tao, pero most of the time, tahimik lang ako. Ewan ko ba, ayaw ko lang talaga sa mga tao, I mean, anong sense na makipagsocialize kung ayaw ko lang sila? Makikipagpkastikan ako? Kapag ako unang kumausap sa iyo, meaning nun gusto kita.

  Kapag one of these days mabaliw na ako, ‘wag kayong magtaka, on the way na ako.Most of the time sarili ko lang kausap ko, kabiruan ko, ka-bonding ko, kapag may kasama akong tao, masaya naman ako, pero I think of it as a task. Napapagod kasi ako kaagad, anemic na nga, dehydrated pa. Pero dati active ako and healthy, na-depress kasi kaya napabaya ako sa aking sarili.

  Hindi naman purke antisocial ako eh wala na akong kwentang kaibigan, masaya naman akong kausap o kasama, maloko rin ako, pero prangka ako. Ayaw ko lang talaga sa mga tao or sa mga galaan, mas pipiliin ko pang matulog na lang o manuod sa kwarto ko, kesa lumabas, kasi nga, napapagod lang ako at mailit lang kasi attention span ko, kaya mainipin akong tao.